İnsan yeryüzünü ancak "'Bir dağ gibi düşünmek' yoluyla kurtarabilir.Çünkü bu dünyada en uzun yaşamış ve hayatın anlamını en iyi anlamış tek canlı belleği topraktır.Onun bilgeliğinden yararlanmak ancak onun gibi sade,tarafsız ve âdil düşünmekle mümkündür.
"Onu bana bağışla!" diye Tanrı'ya dua edemediğim halde çoğunlukla o benimmiş hissine kapılıyorum. "Onu bana ver!" diye Tanrı'ya dua edemiyorum. Çünkü o başkasının. Kalbim yaralanmış olacak, ama iyileşecek ve yaşamın güzelliğini bir kez daha görmeye başlayacak. Bu daha önce de oldu, tekrar olacak. Eminim. Birisi gittiğinde, gider; çünkü bir diğeri gelmek üzeredir. Aşkı yeniden bulacağım.
Onlar mutluluklara düşmandır. Karanlıkta gözleri daha iyi gören yarasalar gibi mutlak bir gecenin olmasını beklerler. Bizi de şaşırtmak istiyorlar.